ΧΥΛΟΠΙΤΕΣ ΜΕ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ

Ενδεικτική της αποδοχής που χαίρουν τα λουκάνικα είναι η φράση "Έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα", η οποία έχει καθιερωθεί ως η απόλυτη περιγραφή εποχών ευημερίας, γεγονός καθόλου δυσεξήγητο αν σκεφθεί κανείς πόσο πολύ αγαπούν τα λουκάνικα τόσο οι άνθρωποι όσο και οι σκύλοι φυσικά, με το όλο θέμα να έχει αποτελέσει και τραγουδιστικό σουξέ, από τα χείλη των αγαπημένων Νίκου Γούναρη και Τώνη Μαρούδα, την περίοδο 1948 – 1949:
«Πού ’ν’ τα χρόνια που ξηγιόμαστε αλάνικα και που σέρναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα»!

Τα λουκάνικα αποτελούν ένα από τα δημοφιλέστερα είδη αλλαντικών, με κύριο συστατικό τους το χοιρινό κρέας, κομμένο σε κιμά ή μικρά κομματάκια, που μπορεί όμως να είναι και βοδινό ή μοσχαρίσιο, ακόμα δε και από κοτόπουλο ή γαλοπούλα -στην Ευρώπη παρασκευάζονται και από ελάφι ή αγριόχοιρο-, με το μείγμα να τοποθετείται μέσα σε φυσικά ή τεχνητά βρώσιμα περιβλήματα. Οι συνταγές για την αξιοποίηση του αγαπημένου αυτού μεζέ είναι αμέτρητες, κορυφαία μεταξύ των οποίων το περίφημο πηλιορείτικο σπετζοφάι, τα λαχταριστά λουκανικοπιτάκια ή συνταγές που παντρεύουν τα λουκάνικα με ζυμαρικά, όπως στην παρούσα εκδοχή με χυλοπίτες.

Η παρασκευή λουκάνικων αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους τρόπους διατήρησης του κρέατος και θεωρείται ότι ακόμα και οι προϊστορικοί άνθρωποι έφτιαχναν τα δικά τους λουκάνικα, γεμίζοντας στομάχια ή έντερα ζώων με ψητό κρέας, ενώ η εφεύρεσή τους αποδίδεται στους Σουμέριους γύρω στο 3.000-2.500 π.Χ. Ενδείξεις υπάρχουν, επίσης, για το γεγονός ότι τα λουκάνικα ήταν ένα από τα διαδεδομένα τρόφιμα τόσο για τους αρχαίους Έλληνες όσο και για τους Ρωμαίους -ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η ονομασία λουκάνικο, προέρχεται από τη λατινική λέξη lucanicum, ενώ και η αγγλική λέξη sausage έχει επίσης λατινική ρίζα από την λέξη salsus, που σημαίνει αλατισμένο-, κατά τη βασιλεία του Νέρωνα μάλιστα συνδεόταν με τα περίφημα Λουπερκάλια, μία από τις παλαιότερες ρωμαϊκές γιορτές.

Το ταίριασμα με τα αγαπημένα όλων ζυμαρικά, σε μία εξαιρετική μέσα στην απλότητα αλλά και τη νοστιμιά της συνταγή που σας παρουσιάζουμε, είναι αδιαφιλονίκητος γαστρονομικός πειρασμός, καθώς οι χυλοπίτες απορροφούν σαν σφουγγάρι τις γεύσεις και τα αρώματα του αλλαντικού. Τα ζυμαρικά αποτελούν μία από τις πλέον χαρακτηριστικές κατηγορίες τροφίμων, που ακολουθούν στο έπακρο τη φιλοσοφία αξιοποίησης κάθε διαθέσιμου συστατικού και προϊόντος, τα οποία προφανώς παλαιότερα προέρχονταν αποκλειστικά από τον κήπο ή το χωράφι της νοικοκυράς. Λίγο αλευράκι με νεράκι και έτοιμο το χορταστικό και νόστιμο πιάτο ζυμαρικών, τα οποία σε κάθε μέγεθος, σχήμα και χρώμα, αποτελούν ένα δημοφιλές κι αγαπημένο έδεσμα για μικρούς και μεγάλους, βασικός λόγος που δικαιολογεί την αφθονία με την οποία απαντώνται σε κάθε τοπικό εδεσματολόγιο της Ελλάδας κι άλλων χωρών της Μεσογείου και όχι μόνο.

Υλικά
400 γρ. χυλοπίτες
4 λουκάνικα χωριάτικα κομμένα σε ροδέλες
80 ml ελαιόλαδο
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο
1 κουταλιά πελτέ
100γρ. κόκκινο κρασί
400 γρ. ντομάτα κονκασέ
½ κουταλάκι ρίγανη
½ κουταλάκι πάπρικα
2 φύλλα δάφνης
Αλάτι, πιπέρι

Για το σερβίρισμα
Κεφαλοτύρι ή γραβιέρα

Εκτέλεση
Σε ένα βαθύ τηγάνι ζεστάνουμε το ελαιόλαδο και ψήνουμε τα λουκάνικα μέχρι να ροδίσουν.
Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και σοτάρουμε για 2 λεπτά.
Ρίχνουμε τον πελτέ και ανακατεύουμε να βγάλει τα αρώματα του, σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί.
Βάζουμε τη ντομάτα, τη ρίγανη, τη πάπρικα, τα φύλλα δάφνης και μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά για 15 λεπτά.
Εντωμεταξύ βράζουμε τις χυλοπίτες σε αρκετό αλατισμένο νερό για όσο χρόνο αναγράφει η συσκευασία, τις στραγγίζουμε και τις ρίχνουμε στη σάλτσα.
Ανακατεύουμε απαλά να δέσει το φαγητό και σερβίρουμε ζεστό με κεφαλοτύρι ή γραβιέρα.
Καλή επιτυχία!