ΧΟΙΡΙΝΟ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟ ΜΕ ΠΕΝΕΣ ΚΑΙ ΚΡΕΜΑ ΦΕΤΑΣ

Όποιος δεν αγαπά το λαχταριστό κοκκινιστό της Κυριακής, της γιορτής και γιατί όχι της καθημερινής, να σηκώσει το χέρι του παρακαλώ! Κανείς! Γιατί το κοκκινιστό της μαμάς -του καθενός μας- είναι σίγουρα το πιο αγαπημένο φαγητό όλων μας, το τέλειο comfort food, το φαγητό που μπορεί να σου φτιάξει τη διάθεση άμα τη εμφανίσει του, καθώς αντικρίζεις την υπέροχα δεμένη κατακόκκινη σαλτσούλα του να αγκαλιάζει ηδονικά τα χοντρά μακαρόνια, τον βελούδινο σπιτικό πουρέ ή τις τραγανές φρεσκοτηγανισμένες πατατούλες!

Ωστόσο, αν νομίζετε ότι όλα αυτά αποτελούν μια παράδοση αιώνων για την ελληνική μαγειρική, πλανάσθε πλάνην οικτράν, δεδομένου ότι η ντομάτα ήρθε στην Ελλάδα το 1818, από καπουτσίνους μοναχούς, αλλά η εισαγωγή της στις μαρμίτες της Ελληνίδας μάνας καταγράφεται μόλις τον 20ό αιώνα! Μάλιστα, στο βιβλίο μαγειρικής του Γ.Ι. Βασιλείου «Η νοικοκυρά - Τι πρέπει να γνωρίζει», που κυκλοφορήθηκε το 1949, συναντούμε μία συνταγή κοκκινιστού που πλησιάζει κατά πολύ τα σύγχρονα πρότυπα, καθώς περιλαμβάνει μοσχαράκι κοκκινιστό με μακαρόνια, βούτυρο, κρασί, πελτέ ντομάτας και τυρί τριμμένο.

Όσο για την κόκκινη βασίλισσα, τη ντομάτα, αυτή καλλιεργήθηκε συστηματικά για πρώτη φορά γύρω στο 500 π.Χ., στην Κεντρική και Νότια Αμερική, από τους αρχαίους πολιτισμούς των Ίνκας και των Αζτέκων. Άγνωστη στην Ευρώπη μέχρι το 1544, εισάγεται στη γηραιά ήπειρο από τους Ισπανούς κατακτητές, ενώ στα τέλη του ίδιου αιώνα φτάνει και στην Αφρική.

Άρχισε να καλλιεργείται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης ήδη από τη δεκαετία του 1540, χρησιμοποιήθηκε όμως ως φαγητό μόνο στις αρχές του 17ου αιώνα. Σε χώρες με ψυχρότερο κλίμα μάλιστα, όπως και στην Ιταλία, έως και τις αρχές του 18ου αιώνα, η ντομάτα χρησιμοποιούνταν μόνο ως επιτραπέζια διακόσμηση και η καλλιέργειά της γινόταν κυρίως για διακοσμητικούς σκοπούς των κήπων και όχι για φαγητό.

Αλλά και για τη φέτα, το τυρί που μακράν είναι το πιο δημοφιλές στην ελληνική κουζίνα και που συμπληρώνει ιδανικά το νόστιμο και θρεπτικό αυτό πιάτο, τι να πρωτοπεί κανείς! Και μόνο οι δικαστικοί αγώνες που διεξήχθησαν για πολλά χρόνια πριν, τελικά, τον Οκτώβριο του 2002 να καταχωρηθεί η αγαπημένη όλων φέτα στον κατάλογο των προϊόντων Π.Ο.Π., κατά το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, πιστοποιεί την προτίμηση που έχουν για το αλμυρούτσικο και πικάντικο αυτό τυρί όχι μόνο οι Έλληνες, αλλά και πολλοί ακόμα ευρωπαϊκοί λαοί.

Δοκιμάστε, λοιπόν, το φαγάκι που σας προτείνουμε σήμερα και να είστε βέβαιοι ότι θα "παραμιλάτε" από τη νοστιμιά του, Κυριακή, γιορτή και σχόλη!

Υλικά

700 γρ. χοιρινό σπάλα κομμένο σε μικρά κομμάτια
80 ml ελαιόλαδο
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
1 κουταλιά πελτέ
100 ml κόκκινο κρασί
400 γρ. τριμμένη ντομάτα
½ κουταλάκι γλυκιά πάπρικα
2 φύλλα δάφνης
1 ξύλο κανέλας
½ κουταλάκι ζάχαρη
Αλάτι
Πιπέρι
400 γρ. πένες

Για κρέμα φέτας
150 γρ. φέτα
5 κουταλιές γάλα
Πιπέρι
Ξερή ρίγανη

Εκτέλεση

Σε μία βαθιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε δυνατή φωτιά και ρίχνουμε τα κομμάτια από το χοιρινό.
Σοτάρουμε και από τις δύο πλευρές μέχρι να πάρουν χρώμα.
Στη συνέχεια προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο ψιλοκομμένα την ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να μαλακώσουν.
Βάζουμε τον πελτέ και ανακατεύουμε μέχρι να βγάλει τα αρώματα του.
Σβήνουμε με κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί.
Ρίχνουμε τις ντομάτες, τα μπαχαρικά και αλατοπιπερώνουμε. Βάζουμε μια κούπα ζεστό νερό και χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στο μισό.
Μαγειρεύουμε με κλειστή την κατσαρόλα για περίπου 1 ώρα. Παρακολουθούμε κατά διαστήματα εάν χρειαστεί να συμπληρώσουμε με λίγο νερό.
Τέλος βράζουμε τις πένες σε αρκετό αλατισμένο νερό για όσο χρόνο αναγράφει η συσκευασία και σουρώνουμε.
Αδειάζουμε μέσα στην κατσαρόλα και ανακατεύουμε απαλά να δέσουν οι πένες με την σάλτσα.
Εντωμεταξύ, φτιάχνουμε την κρέμα φέτας, σε ένα multi βάζουμε τη φέτα, το γάλα, το πιπέρι, τη ρίγανη και ανακατεύουμε πολύ καλά.
Σε ένα πιάτο σερβίρουμε τις πένες με το χοιρινό και ρίχνουμε πάνω στη κρέμα φέτας.
Καλή επιτυχία!