ΚΕΦΤΕΔΕΣ ΓΕΜΙΣΤΟΙ ΜΕ ΚΑΣΕΡΙ ΚΑΙ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ

Μπορεί οι πρωταγωνιστές αυτής της συνταγής να είναι τα κεφτεδάκια, όμως ποιος θα μπορούσε να υποτιμήσει τον ρόλο της βασίλισσας της ελληνικής κουζίνας, της ντομάτας! Φτωχή σε θερμίδες και ταυτόχρονα πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία, που βοηθούν στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, στη δυσκοιλιότητα, καθώς και στη ρύθμιση της χοληστερόλης, η ντομάτα -που στην Ελλάδα ήρθε το 1818-, φαίνεται ότι πρωτοκαλλιεργήθηκε από τους Ίνκας και τους Αζτέκους, ήδη από το 500 π.Χ. Εξαπλώθηκε αργά σε ολόκληρη την Κεντρική και Νότια Αμερική, όπου εξημερώθηκε από τους Ινδιάνους και χρησιμοποιήθηκε ως φαγητό, αλλά και ως παραισθησιογόνο σε ορισμένες περιοχές.

Η ντομάτα, που ήταν άγνωστη στην Ευρώπη μέχρι το 1544, είχε "συναντηθεί" με τον πρώτο Ευρωπαίο, τον Χριστόφορο Κολόμβο, από το 1493, όμως δεν χρησιμοποιήθηκε ως φαγητό νωρίτερα από τις αρχές του 17ου αιώνα. Σε αρκετές μάλιστα χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ιταλία, χρησιμοποιούνταν, μέχρι και το ξεκίνημα του 18ου αιώνα, μόνο ως επιτραπέζια διακόσμηση.
Έως τα μέσα του 19ου αιώνα η ντομάτα εισάγεται στην Ασία και ξεκινά να χρησιμοποιείται ευρέως στη Συρία, το Ιράν και την Κίνα.

Οι δημοφιλείς πλέον ντομάτες, με την πλούσια γεύση, την υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και τη μαλακή σάρκα που διασπάται εύκολα, ήταν το ιδανικό συστατικό για τη δημιουργία απλών μεν, αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά ελκυστικών σαλτσών, δεδομένου ότι είχαν και τη σωστή σύνθεση για το δέσιμο της σάλτσας κατά το μαγείρεμα.

Η σάλτσα ντομάτας χρησιμοποιείται ευρέως σε μαγειρευτά φαγητά με κρέας και λαχανικά, αλλά είναι κυρίως διάσημη ως απαραίτητο συμπλήρωμα για ζυμαρικά ή πίτσες, τα εμβληματικά πιάτα της ιταλικής κουζίνας.
Η πρώτη ιταλική συνταγή για σάλτσα ντομάτας δημοσιεύθηκε το 1692, όμως το πάντρεμά της με ζυμαρικά εμφανίστηκε για πρώτη φορά έναν αιώνα αργότερα, το 1790, στο ιταλικό βιβλίο μαγειρικής L' Αpicio moderno, του Ρωμαίου chef Francesco Leonardi.

Φαντασθείτε τώρα την ηδονική, βελούδινη και αρωματική σάλτσα ντομάτας να αγκαλιάζει τα καλοτηγανισμένα κεφτεδάκια σας, που μάλιστα στο κέντρο τους "χτυπάει" μια καρδιά από λαχταριστό κασέρι. Παράδεισος γευστικής απόλαυσης! Και για να πούμε και δυο λόγια για τους αγαπημένους όλων κεφτέδες, αυτοί έφθασαν στην Ελλάδα με τις αποσκευές των Μικρασιατών προσφύγων ή και μέσω εμπόρων από την Ανατολή, σύμφωνα με νεώτερους ιστορικούς.

Ο Ρωμαίος γευσιγνώστης Απίκιος αναφέρει ότι οι αρχαίοι Ρωμαίοι έτρωγαν ήδη βώλους φτιαγμένους με κρέας, αλλά και σάρκα ψαριών ή θαλασσινών. Όσο για τους Ιταλούς, ήταν αυτοί που τους μετέφεραν στις ΗΠΑ, κατά την εκεί μετανάστευσή τους, απ' όπου πια οι δρόμοι για την γαστρονομική κατάκτηση του πλανήτη ήταν ανοικτοί.

 Υλικά

400 γρ. χοιρινό κιμά
400 γρ. μοσχαρίσιο κιμά
2 ξερά κρεμμύδια τριμμένα
1 σκελίδα σκόρδο πολτοποιημένη
1 ώριμη ντομάτα τριμμένη
100 γρ. γιαούρτι
1 αυγό
100 γρ. φρυγανιά τριμμένη
20ml ελαιόλαδο
20ml κόκκινο κρασί
2 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 κουταλιά δυόσμο ψιλοκομμένο
½ κουταλάκι ρίγανη
Αλάτι
Πιπέρι
150 γρ. κασέρι τριμμένο
Αλεύρι για το πασπάλισμα
Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
490 γρ. σάλτσα με κάπαρη και θυμάρι Κηπουρός Θησαυροί της Ελλάδας

Εκτέλεση

Σε ένα μπολ αναμιγνύουμε τα δυο είδη κιμά και προσθέτουμε όλα τα υλικά για τους κεφτέδες. Ζυμώνουμε πολύ καλά, σκεπάζουμε με μεμβράνη και αφήνουμε για μια 2 ώρες τουλάχιστον στο ψυγείο.
Λαδώνουμε τα χέρια μας και παίρνουμε περίπου 40 γρ. μείγμα κιμά, ανοίγουμε λίγο στο χέρι μας και στη μέση τοποθετούμε τριμμένο κασέρι, πλάθουμε σε κεφτεδάκι και κυλάμε μέσα στο αλεύρι. Τηγανίζουμε σε αρκετό ελαιόλαδο ή για πιο ελαφριά, απλώνουμε σε ένα ταψί, ραντίζουμε με ελαιόλαδο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 10 λεπτά.
Σε ένα ευρύχωρο τηγάνι, ζεσταίνουμε τη σάλτσα και ρίχνουμε τους κεφτέδες, ανακατεύουμε απαλά.
Αποσύρουμε από την φωτιά και σερβίρουμε.
Καλή επιτυχία!