ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ ΑΥΓΟΛΕΜΟΝΟ

Το αυγολέμονο αποτελεί για την ελληνική κουζίνα μια ολόκληρη επιστήμη, με τις επμέρους "ειδικότητές" της να περιλαμβάνουν από τον τρόπο που θα χτυπηθεί, ώστε να δέσει ομοιόμορφα έως τη μαεστρία της προσθήκης του στην κατσαρόλα, προκειμένου να μην κόψει και γεμίσει το φαγητό με αντιαισθητικά λευκά κομματάκια ψημένου αυγού!

Τούτων δοθέντων, δεν ξέρω για εσάς, αλλά για μένα αποτελεί τον αδιαμφισβήτητο πρωταγωνιστή του συγκεκριμένου φαγητού, καθώς η βελούδινης υφής πλούσια αυτή σάλτσα, εκτός από τη νοστιμιά δανείζει στο πιάτο μας και το όμορφο κίτρινο χρώμα της, στοιχεία που αμφότερα έχουν "στοιχειώσει" τις συνδεδεμένες με τα παιδικά χρόνια ανεξίτηλες γευστικές αναμνήσεις μας! Τις αναμνήσεις από τις μαμαδίστικες κρεατόσουπες για να αναρρώσουμε από το συνάχι που μας ταλαιπώρησε, από τα στρουμπουλούτσικα γιουβαρλάκια, προκειμένου να πάρουμε δύναμη για το επερχόμενο απογευματινό διάβασμα ή από τους περιποιημένους και καλοτυλιγμένους λαχανοντολμάδες στο κυριακάτικο τραπέζι.

Για τη συνταγή μας αυτή επιλέξαμε το κοτόπουλο, δημιουργώντας ένα πιάτο άκρως υγιεινό, θρεπτικό και νόστιμο, δεδομένου ότι η κότα ανήκει στην κατηγορία του «λευκού κρέατος», θεωρείται δε ως μία από τις καλύτερες πηγές ζωικής πρωτεΐνης, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει στον ανθρώπινο οργανισμό και άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως σίδηρο, μαγνήσιο, σελήνιο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

Οσο για την αγκινάρα, αποτελεί, επίσης, αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κουζίνας, με τις. αγκινάρες α λα πολίτα να θεωρούνται ένα από τα εμβληματικότερα λαδερά φαγητά της γαστρονομικής μας παράδοσης. Η αγκινάρα ανήκει στην οικογένεια των αστεροειδών, μαζί με τους ηλίανθους και τις μαργαρίτες, θεωρείται δε ένα από τα αρχαιότερα τρόφιμα στον κόσμο και εμφανίζεται ακόμη και στην Ελληνική Μυθολογία, σύμφωνα με την οποία το όνομα του φυτού προέρχεται από την Κυνάρα, την πανέμορφη θνητή που ο Δίας ερωτεύτηκε και έπειτα έδιωξε από τον Όλυμπο.

Η αγκινάρα αποτελεί ένα ταυτόχρονα βρώσιμο και καλλωπιστικό φυτό του κήπου, ένα είδος γαϊδουράγκαθου, με εντυπωσιακό μωβ άνθος. Πέραν των καλλιεργήσιμων, υπάρχουν και οι άγριες αγκινάρες, μικρότερες, γευστικότερες και με μεγαλύτερα αγκάθια. Η ραφινάτη γεύση της, που θυμίζει ξηρό καρπό, έλκει διαχρονικά το γαστρονομικό ενδιαφέρον και ήταν οι Ιταλοί μετανάστες εκείνοι, που κατά τον 19ο αιώνα, μετέφεραν την καλλιέργειά της και στην Αμερική, με την Καλιφόρνια να καθίσταται το επίκεντρο της παραγωγής στον Νέο Κόσμο.

Υλικά

1 κοτόπουλο κομμένο σε μερίδες
6–8 αγκινάρες φρέσκες ή κατεψυγμένες
1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2–3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
100 ml ελαιόλαδο
100 ml λευκό κρασί
½ ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο (προαιρετικά)
Αλάτι, πιπέρι

Για το αυγολέμονο
1 αυγό
Χυμός από 2 λεμόνια

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε τις αγκινάρες και κρατάμε τις καρδιές, τις βάζουμε σε μπολ με νερό και λεμόνι για να μη μαυρίσουν. Αν χρησιμοποιήσουμε κατεψυγμένες, τις αφήνουμε να ξεπαγώσουν ελαφρά.
Σε μια βαθιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κοτόπουλο από όλες τις πλευρές μέχρι να πάρει χρώμα.
Προσθέτουμε το ξερό κρεμμύδι και ανακατεύουμε μέχρι να μαλακώσουν.
Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί.
Προσθέτουμε τις αγκινάρες, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, τον άνηθο και αλατοπιπερώνουμε.
Ρίχνουμε ζεστό νερό ώστε να καλύπτει σχεδόν το φαγητό. Σιγ μαγειρεύουμε για περίπου 45–60 λεπτά μέχρι να μαλακώσει το κοτόπουλο.
Σε μπολ χτυπάμε το αυγό με σύρμα μέχρι να αφρατέψει, προσθέτουμε σιγά-σιγά τον χυμό λεμονιού. Παίρνουμε ζεστό ζωμό από την κατσαρόλα και τον ρίχνουμε σταδιακά στο μείγμα για να μην κόψει.
Ρίχνουμε το αυγολέμονο στην κατσαρόλα και κουνάμε απαλά να πάει παντού.
Σερβίρεται ζεστό με μπόλικο ζουμάκι και φρέσκο ψωμί.
Καλή επιτυχία!