ΕΥΚΟΛΗ ΖΑΜΠΟΝΟΤΥΡΟΠΙΤΑ

Η πατσαβουρόπιτα, όπως πολύ σωστά υποπτεύεστε, δανείζεται το όνομά της από τη γνωστή «πατσαβούρα», δεδομένου ότι τόσο τα φύλλα όσο και τα υπόλοιπα υλικά της τοποθετούνται στο ταψί «απρόσεκτα», όπως δηλαδή θα συμπεριφερόμασταν και σε μια πατσαβούρα!

Εκεί ακριβώς όμως βρίσκεται, τελικά, και το μυστικό της γεύσης της, στις πολλές και άναρχα τοποθετημένες στρώσεις γέμισης και φύλλου, που εναλλάσσονται στο σκεύος ψησίματος. Εννοείται ότι η πίτα μας μπορεί να είναι είτε γλυκιά, είτε αλμυρή, με σπανάκι, με μανιτάρια, αλλά και με ζαμπόν και τυριά, όπως η εύκολη και πεντανόστιμη ζαμπονοτυρόπιτα, που σας προτείνουμε εδώ.

 Η ζαμπονοτυρόπιτα ανήκει στη μεγάλη κατηγορία των κάθε είδους πιτών, μια τεράστια ποικιλία συνταγών για τις οποίες συναντούμε στα ανά την Ελλάδα τοπικά εδεσματολόγια. Πρόκειται για αρτοσκευάσματα που παρασκευάζονται με φύλλο ζύμης και ψήνονται είτε ως ατομικές μερίδες είτε ως πίτες ταψιού και που μετά την ολοκλήρωση του ψησίματος κόβονται σε μικρότερα κομμάτια-μερίδες.

Η προέλευση του φαγητού αυτού εντοπίζεται στις ανατολικές επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μπορεί όμως να κατάγεται και από τους βυζαντινούς πλακούντες, οι οποίοι με την σειρά τους αποτελούν εξέλιξη ενός πιάτου της αρχαίας ρωμαϊκής κουζίνας με ψημένο φύλλο ζύμης και τυρί. Σήμερα, απαντάται σε διάφορες εκδοχές στη βαλκανική, λεβαντίνικη και μεσογειακή κουζίνα, αλλά και σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης και δυτικής Ασίας.

Οι πίτες αποτελούν επίσης ένα από τα πλέον διαδεδομένα είδη φαγητού του δρόμου, που πωλούνται κυριολεκτικά σε κάθε γωνιά ανά την ελληνική επικράτεια, με κορυφαίες επιλογές τις κάθε είδους τυρόπιτες, τις ζαμπονοτυρόπιτες, τις σπανακόπιτες, τις κρεατόπιτες και τις πρασόπιτες.

Η αγάπη των Ελλήνων για τις πίτες δικαιολογείται από το γεγονός ότι μια πίτα μπορεί να χορτάσει μια ολόκληρη, πολυμελή μάλιστα, οικογένεια, αξιοποιώντας ελάχιστα υλικά. Αλευράκι και λαδάκι άφθονα σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, λίγα χόρτα από τα βουνά της, κάποια τυροκομικά προϊόντα από τα οικόσιτα ζώα της οικογένειας και ιδού το βασικό φαγητό για τους αγροτικούς πληθυσμούς, που μπορεί να έχει ακόμα και τη θέση ψωμιού στις περιπτώσεις, για παράδειγμα, νομάδων κτηνοτρόφων, όπως οι Βλάχοι και οι Σαρακατσαναίοι. Η cucina povera -η φτωχή ή καλύτερα, θα έλεγα, η σοφή κουζίνα- σε όλο της το μεγαλείο!

Υλικά
500 γρ. φύλλο κρούστας
250 ml γάλα
200 γρ. λιωμένο βούτυρο
4 αυγά
1 μπέικιν πάουντερ
200 γρ. mix τυριών τριμμένα
50 γρ. γραβιέρα τριμμένη
250 γρ. ψιλοκομμένα αλλαντικά (Γαλοπούλα, μπέικον, καπνιστή μπριζόλα)
1 πρέζα αλάτι
1 πρέζα πιπέρι
1 πρέζα ρίγανη

Εκτέλεση
Αρχικά αφήνουμε τα φύλλα κρούστας να ξεπαγώσουν πάνω στο πάγκο εργασίας.
Σε ένα ταψί διαστάσεων 38Χ25 τοποθετούμε το ένα φύλλο δίπλα στο άλλο σαν ακορντεόν.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 150 βαθμούς για περίπου 10 λεπτά μέχρι να πάρει χρώμα το φύλλο.
Σε ένα ευρύχωρο Μπολ χτυπάμε με ένα σύρμα τα αυγά με το γάλα.
Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο και το μπέικίν πάουντερ και ανακατεύουμε.
Ρίχνουμε τα τυριά και τα αλλαντικά ψιλοκομμένα και ανακατεύουμε απαλά με μία Μαρίζ.
Αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε τη ρίγανη και ανακατεύουμε.
Περιχύνουμε πάνω από την κρούστα, αφήνουμε για 10 λεπτά πάνω στο πάγκο εργασίας.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα για περίπου 45 έως 50 λεπτά.
Βγάζουμε από το φούρνο αφήνουμε για λίγο να κρυώσει, κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε.
Καλή επιτυχία!