PINSA ΜΕ ΜΠΕΙΚΟΝ

H ιστορία της Pinsa Romana -ίσως του πιο κοντινού προγόνου της πίτσας- μας πηγαίνει αρκετά πίσω, στην αρχαία Ρώμη συγκεκριμένα, όπου πρωτοεμφανίστηκε ως ένας τύπος ψωμιού, με σύνθεση παρόμοια αυτής που έχει μια σύγχρονη pizza, αλλά με ζυμάρι πιο λεπτό και επίπεδο, από κριθάρι και βρώμη, το οποίο γαρνίριζαν με διάφορα υλικά και έψηναν πάνω σε καυτή πέτρα. Ωστόσο, με την πάροδο των αιώνων, η Pinsa Romana εξαφανίστηκε σχεδόν εντελώς, ενώ η παραδοσιακή pizza της Νάπολη κέρδιζε συνεχώς έδαφος και κατέστη τελικά τόσο διάσημη και αγαπητή όσο όλοι γνωρίζουμε.

Ήταν κάπου γύρω στο 2001, όταν ο Corrado Di Marco χρησιμοποίησε ένα κομμάτι ζύμης για να φτιάξει μικρά πιτάκια, τα οποία άπλωσε σε μορφή λεπτής focaccia -εξ ου και το οβάλ σχήμα- και μετά τα έψησε στον φούρνο, αναβιώνοντας έτσι την ξεχασμένη Pinsa Romana. Εκτός από το σχήμα, η χρήση μείγματος αλεύρων σίτου, ρυζιού και σόγιας -σε αναλογία 50-60% σιτάλευρο, 30-40% ρυζάλευρο και ~10% σογιάλευρο-, το προζύμι, τα χαμηλά λιπαρά και το απολαυστικά τραγανό τελικό αποτέλεσμα, λόγω του ιδιαίτερου μείγματος αλεύρων, με πολλές επιλογές στα υλικά γαρνιρίσματος, έφεραν επανάσταση στον κόσμο της πίτσας, με την Pinsa Romana να τρώγεται μανιωδώς στο πιάτο ή και στο πόδι, ως snack και να ταράζει τα νερά της εστίασης, μέσα από τις χιλιάδες Pinserias, που λειτουργούν σήμερα ανά τον κόσμο.

Η ονομασία «pinsa» προέρχεται από τη λατινική λέξη pinsere, που μεταφράζεται ως «πιέζω με δύναμη προς τα κάτω» παραπέμποντας στην προετοιμασία του ζυμαριού, προκειμένου να γίνει πιο πλατύ, ώστε να θυμίζει πίτα. Φαίνεται μάλιστα, ότι η pinsa αποτελούσε προσφορά των αρχαίων Ρωμαίων προς τους θεούς, ενώ λέγεται, επίσης, πως υπήρξε το πρώτο πράγμα που έφαγε ο Αινείας κατά την επιστροφή του στη Ρώμη, μετά τον Τρωικό πόλεμο.

Η Pinsa σερβίρεται με ποικίλα toppings, συμπεριλαμβανομένων των παραδοσιακών συστατικών, όπως η ντομάτα, η μοτσαρέλα, τα λαχανικά και φυσικά τα αλλαντικά, μεταξύ των οποίων και το μπέικον, που μέχρι και τον 16ο αιώνα αναφερόταν, ως λέξη, γενικότερα στο χοιρινό κρέας. Πιθανότατα αποτελεί το πιο αγαπημένο αλλαντικό από χοιρινό και χρησιμοποιείται σε αμέτρητες συνταγές, προκειμένου να τους προσδώσει νοστιμιά και γευστική ένταση. Οι λάτρεις του μπέικον μπορούν σήμερα να το απολαύσουν όχι μόνο στα γνωστά και κλασσικά πιάτα, αλλά και σε πιο "περιπετειώδεις" εκδοχές, όπως παγωτό μπέικον, μπέικον με επικάλυψη σοκολάτας, ακόμα δε και μαρμελάδα μπέικον! Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι με διαθέσιμες πλέον ποικιλίες χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και λίπος, ακόμη και κάποιος που κάνει δίαιτα μπορεί να καταναλώνει -πάντα με μέτρο- το αγαπημένο αυτό προϊόν.

Εν κατακλείδι, θα λέγαμε ότι η συνταγή για pinsa μπορεί να προσαρμοστεί σύμφωνα με τις προσωπικές προτιμήσεις μας, αλλά το κλειδί για την επιτυχία της βρίσκεται στη χρήση μείγματος αλεύρων ικανών να δημιουργήσουν μια ελαφριά και αέρινη τραγανή κρούστα με αφράτη ψίχα στο εσωτερικό. Να σημειώσουμε ότι στο ζυμάρι μπορούν, επίσης, να προστεθούν βότανα και μπαχαρικά για πιο ιδιαίτερη γεύση, όπως δεντρολίβανο, θυμάρι ή σκόρδο.

Υλικά (για 2)

Για την pinsa

400 γρ. αλεύρι για τσουρέκι
40 γρ. αλεύρι ρυζιού
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 κουταλιά ελαιόλαδο
½ κουταλάκι αλάτι
300 ml κρύο νερό
Για τη γέμιση
6 κουταλιές σάλτσα ντομάτας με βασιλικό Κηπουρός
8 φέτες μπέικον
300 γρ. φρέσκια μοτσαρέλα

Εκτέλεση

Στον κάδο του μίξερ ρίχνουμε το αλεύρι για τσουρέκι και το αλεύρι ρυζιού, βάζουμε τη μαγιά και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι.
Στη συνέχεια ρίχνουμε το μισό νερό, το ελαιόλαδο και το αλάτι και ανακατεύουμε με τον γάντζο. ρίχνουμε το υπόλοιπο νερό και ζυμώνουμε για 10 λεπτά περίπου.
Μεταφέρουμε τη ζύμη σε ένα λαδωμένο μπόλ, κλείνουμε με μεμβράνη και αφήνουμε στο ψυγείο για 24 ώρες.
Αφού έχουν περάσει 24 ώρες, χωρίζουμε τη ζύμη σε δυο μέρη, πλάθουμε σε μπάλες, επιστρέφουμε τις μπάλες στο μπολ και αφήνουμε σε ζεστό σημείο για περίπου 2 ώρες να φουσκώσουν.
Σε 2 λαδωμένα ταψιά τοποθετούμε την κάθε μπάλα ζύμης και ανοίγουμε με τα χέρια σε οβάλ σχήμα.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις στους 200 βαθμούς για περίπου 10 λεπτά.
Βγάζουμε από το φούρνο, απλώνουμε τη σάλτσα, το μπέικον, κόβουμε τη μοτσαρέλα και τοποθετούμε σε διάφορα σημεία πάνω στη pinsa. Ξανά ψήνουμε μέχρι να πάρει χρώμα και να λιώσει η μοτσαρέλα.
Βγάζουμε από το φούρνο, κόβουμε σε κομμάτια και απολαμβάνουμε.
Καλή επιτυχία!