ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ ΜΕ ΤΟΜΑΤΙΝΙΑ ΚΑΙ ΦΡΕΣΚΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ

Η συνταγή που σας προτείνουμε αν και είναι πολύ εύκολη ως προς την εκτέλεσή της, δίνει ένα εξαιρετικά νόστιμο, υγιεινό και εμφανισιακά εντυπωσιακό αποτέλεσμα, με πρωταγωνιστές την κόκκινη βασίλισσα, την τομάτα και τον μπακαλιάρο, το ψάρι των φτωχών, παντρεμένα με τα εθιστικά αρώματα του βασιλικού.

Ο μπακαλιάρος ανήκει στην οικογένεια των Μερλουκίδων, έχει λεπτό και επίμηκες σώμα, απαντάται δε στον ΒΑ Ατλαντικό, αλλά και στα νερά της Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σε εμπορική αξία αλίευματα και αν τώρα προσπαθήσετε να κατανοήσετε πώς ένα ψάρι που αλιεύεται στον Ατλαντικό και όχι στις πλούσιες ελληνικές θάλασσες, έφτασε να αποτελεί τον πρωταγωνιστή όχι μόνο στο "πιάτο του φτωχού", αλλά και στο γιορτινό τραπέζι εμβληματικών ημερών για το ελληνικό Εορτολόγιο, όπως η 25η Μαρτίου, η Κυριακή των Βαΐων ή η 28η Οκτωβρίου, εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν! Και δυσκολεύουν τόσο που πιθανόν θα χρειαστεί να φθάσουμε ως την εποχή των φοβερών και τρομερών Βίκινγκς, οι οποίοι αναζητώντας ένα προϊόν ανθεκτικό για τα μακρόχρονα ταξίδια τους, έφτασαν στο πάστωμα του μπακαλιάρου, που άφθονος υπήρχε στις θάλασσες όπου δραστηριοποιούνταν, κάνοντας είτε εμπόριο είτε επιδρομές.

Από εκεί κι ύστερα ήταν πλέον θέμα χρόνου να φθάσει και στην Ελλάδα -περίπου τον 15ο αιώνα- με τους Έλληνες ναυτικούς να τον φέρνουν στην πατρίδα, έχοντάς τον ανταλλάξει με ελληνική σταφίδα, την οποία προμήθευαν σε Βρετανούς ψαράδες. Ο παστός μπακαλιάρος, δεδομένου ότι ήταν διαθέσιμος πάντοτε, ακόμα και στα μικρότερα μπακάλικα, υπήρξε το αγαπημένο ψάρι των ασθενέστερων οικονομικά ελληνικών οικογενειών, από τις φτωχογειτονιές των πόλεων έως τα χωριουδάκια της ενδοχώρας -άλλωστε ονομάζεται και ψάρι του βουνού-, ακόμα όμως και στα νησιά, όπου η πρόσβαση σε φρέσκο ψάρι δεν ήταν πάντοτε εύκολη και αυτονόητη.

Όσο για την συμπρωταγωνίστρια της συνταγής μας, την τομάτα, αυτή καλλιεργήθηκε συστηματικά για πρώτη φορά γύρω στο 500 π.Χ., στην Κεντρική και Νότια Αμερική, από τους αρχαίους πολιτισμούς των Ίνκας και των Αζτέκων. Άγνωστη στην Ευρώπη μέχρι το 1544, εισάγεται στη γηραιά ήπειρο από τους Ισπανούς κατακτητές, ενώ στα τέλη του ίδιου αιώνα φτάνει και στην Αφρική. Άρχισε να καλλιεργείται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης ήδη από τη δεκαετία του 1540, χρησιμοποιήθηκε όμως ως φαγητό μόνο στις αρχές του 17ου αιώνα. Σε χώρες με ψυχρότερο κλίμα μάλιστα, όπως και στην Ιταλία, έως και τις αρχές του 18ου αιώνα, η τομάτα χρησιμοποιούνταν μόνο ως επιτραπέζια διακόσμηση και η καλλιέργειά της γινόταν κυρίως για διακοσμητικούς σκοπούς των κήπων και όχι για φαγητό.

Τα τοματίνια, οι μικρές στρογγυλές τομάτες, που το μέγεθός τους κυμαίνεται από αυτό του κερασιού -οι διάσημες κερασοντομάτες ή cherry tomatoes αν προτιμάτε- έως αυτό μιας μπάλας του γκολφ, σε σχήμα σφαιρικό έως ελαφρώς επίμηκες, έχουν χρώμα συνήθως κόκκινο, υπάρχουν όμως και άλλα πολλά, όπως το πορτοκαλί, το κίτρινο, το πράσινο, το μοβ ακόμα δε και μαύρο. Η πρώτη γραπτή αναφορά στα τοματίνια εμφανίζεται το 1623, στο έργο "Pinax theatri botanici" του Ελβετού βοτανολόγου Caspar Bauhin (1560 - 1624), στο οποίο περιγράφονται και ταξινομούνται περίπου έξι χιλιάδες είδη φυτών.

Τα τοματίνια ήταν δημοφιλή στις Ηνωμένες Πολιτείες ήδη από το 1919, ωστόσο συνταγές που τα αξιοποιούν μαγειρικά εμφανίζονται σε άρθρα που χρονολογούνται στα τέλη της δεκαετίας του '60. Η ποικιλία κέρδισε δημοτικότητα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και οι πωλήσεις κορυφώθηκαν στις αρχές του 1990, ενώ κατά τις επόμενες δεκαετίες αναπτύχθηκαν πολλές ποικιλίες και η δημοτικότητα των τοματινιών συνέχισε να αυξάνεται.

Υλικά

1 κιλό μπακαλιάρο υγράλατος
80ml ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
15 ντοματίνια κομμένα στη μέση
2 κουταλιές φρέσκο βασιλικό ψιλοκομμένο
100ml λευκό κρασί
½ κουταλάκι ρίγανη
½ κουταλάκι πάπρικα γλυκιά
Αλάτι
Πιπέρι
Ξύσμα λεμονιού

Εκτέλεση

Αρχικά ξεπλένουμε πολύ καλά τον μπακαλιάρο από το αλάτι και κόβουμε σε μέτριες μερίδες. Πλένουμε ξανά τα κομμάτια και μεταφέρουμε σε ένα ευρύχωρο μπολ.
Γεμίζουμε με αρκετό νερό και αλλάζουμε το νερό κάθε 3 έως 4 ώρες. Θα πρέπει να αλλάξουμε το νερό τουλάχιστον 6 φορές.
Όταν ο μπακαλιάρος μας θα είναι στο επιθυμητό αποτέλεσμα σουρώνουμε και στεγνώνουμε με απορροφητικό χαρτί.
Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε δυνατή φωτιά. Βάζουμε τα φιλέτα μπακαλιάρου και μαγειρεύουμε για 3-4 λεπτά από κάθε πλευρά μέχρι να πάρουν χρώμα και να ψηθούν.
Όταν είναι έτοιμα βγάζουμε σε ένα πιάτο.
Στο ίδιο ελαιόλαδο προσθέτουμε το σκόρδο και ανακατεύουμε, ρίχνουμε τα ντοματίνια και μαγειρεύουμε για 2 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν.
Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί, προσθέτουμε το βασιλικό, τη ρίγανη, τη πάπρικα και αλατοπιπερώνουμε.
Ξανά βάζουμε τα φιλέτα μπακαλιάρου στο τηγάνι και σιγομαγειρεύουμε για άλλα 2 λεπτά ακόμα.
Τέλος ρίχνουμε ξύσμα λεμονιού και σερβίρουμε.
Καλή επιτυχία!