ΦΑΣΟΛΑΔΑ ΜΕ ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ

 Ως εθνικό μας φαγητό η φασολάδα είναι προφανές ότι κυκλοφορεί σε πάμπολλες εκδοχές και συνδυάζεται στις οικογενειακές ή εστιατορικές μαρμίτες, με πολλά και διαφορετικά υλικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η φασολάδα με μανταρίνι, που σας προτείνουμε, με τα φίνα αρώματα του εσπεριδοειδούς να προσδίδουν μια ιδιαίτερη και εκλεπτυσμένη νοστιμιά στο "ταπεινό" αυτό πιάτο.

Τα μανταρίνια φαίνεται ότι κατάγονται από την Κίνα, όπου σύμφωνα με καταγραφές προσφέρθηκαν στον αυτοκράτορα Yu τον Μέγα, πριν από περίπου 4.000 χρόνια, γύρω στο 2.200 π.Χ., αν και μάλλον καλλιεργούνταν πολύ νωρίτερα, στη χώρα όπου ακόμα και σήμερα υπάρχουν τα φρούτα αυτά σε άγρια μορφή. Όσο για το όνομά τους, η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι προέρχεται από τους ανώτατους πολιτικούς και στρατιωτικούς λειτουργούς της Κινεζικής Αυτοκρατορίας, τους περίφημους μανδαρίνους, η ενδυμασία των οποίων ήταν χρώματος πορτοκαλί, αλλά και εκ του γεγονότος ότι τα προσέφεραν ως δώρα.

Τα μανταρίνια έφθασαν στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν διπλωματικές αποστολές στην Κίνα μετέφεραν τέτοια δέντρα προς τη Δύση, ενώ στην Ελλάδα τα έφερε ο Ρώσος Ναύαρχος Λογγίνος Χέυδεν (1772 - 1850) και καλλιεργούνται κυρίως στην Κρήτη και στη Χίο.

Όσο για τα άσπρα φασόλια, τους πρωταγωνιστές της φασολάδας, έγιναν γνωστά στην Ευρώπη μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, όπου καλλιεργούνταν από τους πρώτους μεξικανικούς και περουβιανούς πολιτισμούς, καθώς και από τους Αζτέκους και τους Ίνκας, γράφοντας μια "νόστιμη" μακραίωνη ιστορία, από την αρχαιότητα έως τη σημερινή εποχή.

Τα φασόλια έφθασαν στην Ευρώπη από τον Νέο Κόσμο, με τον Χριστόφορο Κολόμβο και ο Πάπας Κλήμης Ζ΄ (1478 - 1534) ήταν εκείνος που τα δώρισε στον Ιταλό ιερέα Pietro Valerio, ο οποίος ανακάλυψε όχι μόνο τη νόστιμη γεύση, αλλά και τις αφροδισιακές τους ιδιότητες, κατάφερε δε να πείσει την Αικατερίνη των Μεδίκων, όταν ετοιμαζόταν για το ταξίδι της στη Γαλλία, να πάρει μαζί της μερικά fagioli -κρυμμένα ανάμεσα στα πανάκριβα μαργαριτάρια της-, υποστηρίζοντας ότι ο δρόμος για την καρδιά ενός άνδρα περνάει από το στομάχι του.

Υλικά
400 γραμ. φασόλια μέτρια
100ml ελαιόλαδο
1 ξερό κρεμμύδι
2 καρότα
1 κουταλιά πελτέ
50 ml κόκκινο κρασί
250 γραμ. τριμμένη ντομάτα
1/2 ματσάκι σέλινο
1/2 κουταλάκι πάπρικα
Αλάτι
Πιπέρι
4 ακέρωτα μανταρίνια

 Εκτέλεση
Από το προηγούμενο βράδυ βάζουμε τα φασόλια σε ένα μπολ με αρκετό νερό και μισό κουταλάκι αλάτι για να μουλιάσουν.
Την επόμενη μέρα ξεπλένουμε τα φασόλια και μεταφέρουμε σε μία κατσαρόλα με αρκετό νερό, βράζουμε σε μέτρια θερμοκρασία για περίπου 20 λεπτά.
Στη συνέχεια σουρώνουμε και κρατάμε δύο κούπες από το ζωμό.
Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κρεμμύδι ψιλοκομμένο και ανακατεύουμε μέχρι να γυαλίσει.
Προσθέτουμε τα καρότα κομμένα σε φέτες και τα φασόλια και ανακατεύουμε.
Ρίχνουμε τον πελτέ και σοτάρουμε μέχρι να βγάλει τα αρώματα του. Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί.
Βάζουμε την τριμμένη ντομάτα, το σέλινο ψιλοκομμένο, την πάπρικα και αλατοπιπερώνουμε.
Ρίχνουμε το ζωμό που έχουμε κρατήσει και αν χρειαστεί νερό μέχρι να καλύψουμε τα φασόλια.
Μαγειρεύουμε σε μέτρια θερμοκρασία για περίπου 1 ώρα
Εντωμεταξύ καθαρίζουμε τα μανταρίνια και βράζουμε τις φλούδες ώσπου να μαλακώσουν. Αλλάζουμε το νερό 2 φορές για να ξεπικρίσουν. Αφού είναι έτοιμα, σουρώνουμε και πολτοποιούμε σε πολυμηχάνημα.
ρίχνουμε τον πολτό από τα μανταρίνια και συνεχίζουμε το μαγείρεμα για άλλα 15 λεπτά μέχρι μελώσει το φαγητό.
Όταν είναι έτοιμο αποσύρουμε από τη φωτιά και σερβίρουμε την φασολάδα ζέστη.
Καλή επιτυχία!