ΜΕΛΟΠΙΤΑ ΜΕ ΑΝΘΟΤΥΡΟ ΚΑΙ ΑΝΘΟΝΕΡΟ

Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι τα φρέσκα, ανάλατα τυριά αυτής της εποχής, που το γάλα αφθονεί, πρωταγωνιστούν σε πολλά γλυκίσματα, κυρίως πασχαλινά και κατά πλειοψηφία νησιωτικής και μάλιστα αιγαιοπελαγίτικης προέλευσης.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα μελιτίνια της Σαντορίνης και της Ανάφης, οι μελόπιτες της Φολεγάνδρου και της Σίφνου, αλλά και τα κρητικά καλλιτσούνια, με κοινό χαρακτηριστικό τους γνώρισμα τα πολλά ή και λιγότερα τσιμπήματα στο ζυμάρι, που συγκρατεί το τυρί, τα οποία γίνονται με το χέρι ή με τη βοήθεια μικρού τσιμπιδιού ή και οδοντογλυφίδας, αποτελώντας ωστόσο πάντοτε αδιάψευστο μάρτυρα της επιδεξιότητας και της εμπειρίας της νοικοκυράς. Στη Σαντορίνη το μελιτίνι που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει τουλάχιστον 40 τσιμπήματα, ενώ και στην Τήνο, τα σαν μικρά ανοιχτά πουγκιά λυχναράκια, αποτελούν ένα πραγματικό γλυκό "κέντημα", την ίδια ώρα που σε Κρήτη και Φολέγανδρο 10-12 τσιμπιές θεωρούνται υπεραρκετές. Βεβαίως, το μείγμα της μελόπιτας μπορεί να απλωθεί στο ταψί, το ήδη στρωμένο με φύλλο ζύμης, για μια πιο εύκολη, αλλά εξίσου νόστιμη παρασκευή.

Το ανθότυρο, ο πρωταγωνιστής της συγκεκριμένης συνταγής, είναι ένα λευκό μαλακό και παραδοσιακό ελληνικό τυρί, το οποίο, λόγω της ήπιας γεύσης του, μπορεί να ενταχθεί με εξασφαλισμένη επιτυχία τόσο σε αλμυρές όσο και σε γλυκές παρασκευές. Το ανθότυρο -ή ο ανθότυρος- παράγεται από το τυρόγαλο, τον ορό γάλακτος που απομένει μετά την παρασκευή άλλων τυριών, με την προσθήκη μικρής ποσότητας φρέσκου πρόβειου ή κατσικίσιου γάλακτος και τη θέρμανση του μείγματος. Το γεγονός ότι το ανθότυρο, σε σύγκριση με άλλα τυριά, έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε λιπαρά, όπως επίσης και σε αλάτι, το καθιστά ιδανική επιλογή τόσο για άτομα που ακολουθούν πρόγραμμα διαιτητικής διατροφής όσο και για ανθρώπους με αυξημένη αρτηριακή πίεση. Παράλληλα, το ανθότυρο αποτελεί πολύ καλή πηγή πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας, λίπους και άλλων σημαντικών για την υγεία ιχνοστοιχείων, όπως επίσης και ασβεστίου, φωσφόρου χρωμίου και σεληνίου.

Το από κάθε άποψη ενδιαφέρον αυτό τυρί, ταιριάζει απόλυτα στη μελόπιτα που σας προτείνουμε, καθώς συνδυάζεται αρμονικά με τους δύο συμπρωταγωνιστές του, το μέλι και το ανθόνερο.

Υλικά

800 γρ. ανθότυρο
3 αυγά
150 γρ. μέλι
1 κουταλιά ανθόνερο
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
40 γρ. σιμιγδάλι ψιλό
Ξύσμα από 1 λεμόνι
Βούτυρο για το ταψί
Για σερβίρισμα
Μέλι
Φιστίκι Αιγίνης

Εκτέλεση

Αρχικά βουτυρώνουμε ελαφρά ένα στρογγυλό ταψί ή φόρμα 24–26 εκ. και στρώνουμε μια λαδόκολλα στον πάτο για πιο εύκολο ξεφορμάρισμα.
Βάζουμε το ανθότυρο σε ένα μεγάλο μπολ και λιώνουμε καλά με πιρούνι ή με το ιδικό εργαλειο για πουρε.
Προσθέτουμε τα αυγά ένα-ένα και ανακατεύουμε καλά με σύρμα μετά από κάθε αυγό.
Το μείγμα πρέπει να γίνει ομοιόμορφη κρέμα.
Προσθέτουμε στο μείγμα, το μέλι, τη βανίλια, το ανθόνερο, το ξύσμα λεμονιού, το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε μέχρι να ενσωματωθούν.
Αφήνουμε το μείγμα 5 λεπτά να σταθεί ώστε να απορροφηθούν τα υγρά.
Ρίχνουμε το μείγμα στο βουτυρωμένο ταψί, ισιώνουμε την επιφάνεια με σπάτουλα.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς στις αντιστάσεις για 40–45 λεπτά.
Η μελόπιτα είναι έτοιμη όταν η επιφάνεια πάρει χρυσοκόκκινο χρώμα
Βγάζουμε από το φούρνο, αφήνουμε τη μελόπιτα να κρυώσει και ξεφορμάρουμε.
Περιχύνουμε με λίγο μέλι και πασπαλίζουμε με θρυμματισμένο φιστίκι Αιγίνης και σερβίρουμε.
Καλή επιτυχία!